Geridə qalan ilin mənim üçün yadda qalan, maraqlı hadisələrinin icmalını verməyə qərara aldım. Hadisələrə verilən qiymət, sözsüz ki, kifayət qədər subyektiv alınacaq, ən azından yalnız özümün gördüklərimdən, oxuduqlarımdan, eşitdiklərimdən yazacağım üçün.

Başlayaq.

 İlin Əsəri. Lyudmila Uliçkaya "Daniel Ştayn tərcüməçidir" - əsəri intellektual ədəbiyyat siyahısına daxil etmək olar. XX əsrin çox böyük problemləri çox "kiçik" (sadə) insanların vasitəsilə təsvir olunub. Əsərə görə Uliçkaya bu il "Bolşaya kniqa" mükafatına layiq görüldü, "Kultura" qəzeti məhz bu əsərə görə onu ilin yazıçısı seçdi. Kitabın artıq 305 min ədədi satılıb. Bu, intellektual və ciddi ədəbiyyat üçün kifayət qədər yaxşı göstəricidir.

İlin filmi. Nikita Mixalkov "12". Bu il ümumiyyətlə o qədər də yaxşı filmlərlə yadda qalmadı. Amma Mixalkovun ili "12" filmi ilə başa vurması (premyera noyabr ayında olmuşdu) bir qədər "sezon"a rəng qatdı. Yeri gəlmişkən, KVN-də çıxışlardan birində Mixalkovun növbəti filminin adı "stul" olacağı ehtimalı (İlf və Petrovun "12 stul"una bənzər) zarafatı ilin "ifadələri"ndən oldu. Mixalkovun Putinin yubileyinə həsr etdiyi bu ilki ikinci filmi - "55" (Mixalkov, deyəsən, rəqəmləri sevir) böyük müzakirələrə səbəb olsa da, məndən yan keçdi (hələ də baxa bilməmişəm).

İlin kəşfi (mənim üçün). Aleksey Balabanov "Qruz-200" (Yük-200) filmi ilə. Film dəhşətli (sözün əsl mənasında) bir filmdir. Ümumiyyətlə, rus kinosu son illərdə çox yüksək səviyyəyə qalxıb. Balabanovun filmi artıq bir neçə beynəlxalq mükafata layiq görülüb. 

İlin musiqisi. Konkret mahnı və müğənni seçə bilmədim. Amma... Bir neçə nominantdan çexiyalı bəstəkar, fleyta ustası İrji Stivene birinciliyi verməyə qərara gəldim.

İlin fotosərgisi. Sözsüz ki,  World Press Photo 2007 oldu. Sərgidə dünya KİV-də əksini tapmış ən yaxşı 100 foto yer almışdı.

 Hələlik bu qədər... Ardı mümkündür...

Son zamanlar, daha doğrusu, özüm burada bloq açandan bəri AzəriBlog sistemindəki müxtəlif bloqları izləməyə başlamışam. Həqiqətən,  Artyazar , Art-info , Dünya Ədəbiyyatı Xəzinəsi kimi bloqlar faydalı işlə məşğuldur (bu bloqların müəllifi Aydın Xandır). Amma bu bloqların mənfi cəhəti yazılarda müəllif mövqeyinin və münasibətinin olmamasıdır. Müəllif bloqlarından mənə maraqlı gələn CavidAn bloqudur. Dost bloqum isə, sözsüz, Elmi bloqdur, təəssüflər olsun ki, bu bloq kifayət qədər intensiv yenilənmir.

Ümumən əhəmiyyətsiz bloqlar kifayət qədərdir. Belə bloqlara "Copy-Paste bloqları" adını vermək lazımdır.

Yeri gəlmişkən İLK10 sisteminin yerli sayğac sistemi ilə mübarizəsində hələlik ikinci uğurla çıxış edir. Deyəsən, doğrudan da yerli sayğac "geydirmə" "hit"lər edir.

Atilla İlhamın "Ban sana mecburum" şeiri əslində İstanbul şəhərinə həsr olunsa da, şerin bir parçası mənə tamam başqa şeyi xatırladır.

Ne vakit bir yaşamak düşünsem
Bu kurtlar sofrasında belki zor
Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden
Ne vakit bir yaşamak düşünsem
Sus deyip adınla başlıyorum
İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin
Hayır başka türlü olmayacak
Ben sana mecburum bilemezsin...

Keçən ay "American centre"dən "Endi Uorxol: İncəsənət və həyat" kitabçasını götürəndə Uorxulun (ruslar demişkən "к моему стыду") kim olduğunu bilmirdim. Kitabçanı oxuduqdan sonra məlum oldu ki, "qədeş" XX əsrin məşhur rəssamlarından biridir və dünya mədəniyyətinə böyük tövhələr verib.

Mənə ən çox onun fotoları çap edib üzərində işlədiyi şəkillər ləzzət elədi. Yeri gəlmişkən, iki ay öncə "Vinzavod"da "Aydan galery"də rəssam Etibar Məmmədovun sərgisində məhz belə növ şəkilllər yer almışdı.

Hal-hazırda gördüyünüz şəkil Uorxol üslubunda hazırlanmış mənim şəklimdir. İnternetdə müvafiq səhifədə hazır proqram (yüksək səviyyədə olmasa belə) şəkilləri bu hala salır.