İndicə xəbərlərdən oxudum ki, Azərbaycanda daha bir jurnalist həbsə alınıb. Təfərrüatları artıq önəmli deyil. Maraqlıdır, dünən "Dünyada 127 məhbus jurnalistdən 9 nəfəri Azərbaycandadır" məqaləsini oxuyanda bizimkilərin bu siyahıda 5-ci yerdə olduğu məlum oldu. Nadir hallarda belə "uğurlarımız" olur ki, bütün dünya üzrə bu cür "yaxşı" yer tutaq. Amma yox...

Həmişə birinciliyə can atan "Azərbaycan" bu dəfə nəticə ilə razılaşmayıb, daha da irəli getməyə çalışır. Halal olsun!

Artıq bir ildir ki, müasir rus ədəbiyyatına "girişmək" istəyirəm, amma elə bir irəliləyiş yoxdur. Bir il ərzində yalnız Andrey Bitovun "Ermənistan dərsləri" və onun publisistik, tənqidi məqalələrindən və Sergey Dövlətovun "Çemodan" əsərindən başqa bir şey keçirə bilmədim "süzgəcimdən". Rusiyanın canlı klassiki olan Bitovla tanışlığım (canlı yox) nisbətən rahat keçdi. Ədibin bu il yubileyi idi və müxtəlif ədəbiyyat qəzetlərində və jurnallarında həm onun haqqında çox yazırdılar, həm də özünə yazmağa imkan yaratmışdılar, hətta BBC-in onunla keçıirdiyi müsahibədə də iştirak edə bildim. Dövlətov isə ürəyimə o qədər yatdı ki, indi onun əsərləri toplusunu alıb bütün əsərlərini həzm etmək fikrinə düşmüşəm. Amma...

Amma bir neçə müəllif var ki, sanki özləri gəl məni oxu deyirlər. Yaxın zamanlarda oxumaq istərdim:

Lyudmila Uliçkayanın "Daniel Ştayn tərcüməçi" kitabınə. Resenziyalara görə bu əsər ilin ən uğurlusudur. Yazarın bu il həmin əsərə görə "Bolşaya kniqa" mükafatına layiq görülməsi bu faktı bir daha təsdiqləyir. Deyilənə görə "Rus bukeri"ni də bu müəllif alacaqdı, sadəcə adətə görə bütün mükafatları eyni müəllifə vermirlər (bura hər halda Rusiyadır, Azərbaycan yox, ona görə bu fakt sizə qəribə gəlməsin). Beləliklə, "Böyük kitab"dan 3 milyon rus rublunu qatlayıb cibinə qoyan Uliçkaya "Rus bukeri"ndən 20 min ABŞ dollarını əldən verdi. Bu pullara

Aleksandr İliçevskiy "Matiss" kitabı hesabına sahib çıxdı.Yaxınlarda oxumağı planlaşdırdığım kitablar içində bu əsər də yer alır. Doğrusu məni onun "Buker"lə mükafatlandırılmasından çox, müəllifin fizik olması şirnikləşdirir.

Atalar üçdən deyib, üçüncü kitab rəfimdə çoxdan yatıb qalan Eduard Baqirovun "Qastrabayter"idir. Düzdür, müəllif azərbaycanlı olsa da, hər halda əsər rus ədəbiyyatına tövhədir (əgər tövhədirsə). Kitabı mənə ad günümə rus dostum almışdı. Tərslikdən başqa dostum mənə Nobel mükafatçısı Saramaqonun "İsadan evanqeliya" əsərini aldığından üstünlüyü ikinciyə verdim. Sonradan özüm də bilmədən, Kafkanın "Amerika"sı, Steynbekin "4-cü Pipinin qısa hakimiyyəti", Fərman Kərimzadənin "Xüdafərin Körpüsü", Qurban Səidin rusca "Əli və Nino"su, Sergey Dövlətovun "Çemodan"ı və hal-hazırda Paviçin "Dəmir pərdə" kitabı oxucu menyumda bir-birlərini əvəz edə-edə "Qastarbayter"i rəfdə qoydular. Kitab yalnız Baqirovla yazışmalardan sonra yadıma düşdü və indi qərar vermişəm oxumağı.

Rəfdə Orxan Pamukun "Qar"ı, Milorad Paviçin iki kitabı və Xaruki Murakamiyə həsr olunmuş kitab hələlik toz yığmaqla məşğul olacaqlar. Beləliklə, yaxın iki ay Müasir rus ədəbiyatınındır.

Yeni yaranmış təşkilatın adı mənə uşaqlığımda baş vermiş bir hadisəni xatırladır.

 Əmim məni kənddə küçədə qaçan yerdə görüb, "Ammır, ay ammır" deyə səsləyərək çağırır yanına. O vaxtlar mənim təxminən 5 yaşım olardı. Uşaqlıqdan məni adımla yox, hər hansı bir ləqəblə çağıranda heç sevməzdim. Əmimə yaxınlaşdım və soruşdum ki, "bəs sən mənim nəyimsən?". Əmim cavab verdi ki, "əminəm". Mən də cavabında "ammırın əmisi də ammır olur də, eləmi?" dedim. Daha əmim o vaxt nə cavab vermişdi yadımda deyil. Bircə onu bilirəm ki, kişi hara gedərdisə, bu hadisəni danışardı.

 Yeri gəlmişkən, yeni yaranmış gənclər təşkilatının adı qısaca olaraq "AMOR"dur.

Azeriblog-un bloqda yerləşdirdiyi sayğac "Barmek"in evlərdə yerləşdirdiyi sayğac kimi işləyir lap. İlk10 sistemi 20 nəfərin qrupda olduğunu göstərəndə, yerli sayğac 100 nəfər göstərir. Özü də məsələ hitlik-hostluq deyil.

Görünür, bloq sisteminin müəllifləri üzvləri şirnikləşdirmək üçün gücü veriblər sayğaca.