Aprel 1, 2008 16:08
Anarın ürəyi
"Dınqıl tarım, dınqıl tarım.
Sənə həsr edirəm mənim Anarım!"
Gahramanov
Anarın Moskvada keçirilən ad günündən ''tamaşaçı reliz'':
Mamed Cavadoviçin hədiyyə təqdimatı öz orijinallığı ilə seçildi: ''paket''i Anara yox, stolun ayağına verib, gülü yerə qoydu. Və dərhal peşəkar cərrah öz diaqnozunu verdi: ''Anar ağırçəkili yazıçıdır...''
Pianoçu Tamilla Mahmudovanı səhnəyə çağıranda effekti artırmaq üçün işıqları söndürdüler. ''Raxmaninov'' sözünü təzəcə demişdi ki, pianoçu əlavə etdi: ''Bağışlayın, mən klavişləri görmürəm''. Və işıqlar yenidən yandırıldı.
Çingiz Abdullayev ''Anarın ürəyi'' adlı yazını ya özü, ya da başqalarının yazacağına inandığını söylədi.
Arxada oturmuş bir neçə tələbəyə söz verilməsə də, onlar Səməd Vurğundan bir parçanı dəyişib, ağırçəkili yazıçımıza həsr etdilər:
Moskva qəzetləri yazdı bu zaman
Deməyin ki, Anar təbriksiz qaldı.
Nə qədər böyükmüş görün bu insan
(Hətta) Müğenninin sözleri ağzında qaldı.
P.S. Rimma Kazakova: ''Həyat davam edir. Biz yazırıq''.
Ədəbiyyat, Danışır Moskva, Bizimkilər və bizə ilişənlər | Şərhlər(0) | Baxış sayı: 119